เพราะวางแผนผิดชีวิตจึงพลั้งพลาด
หมดโอกาสเป็นความหวังทั้งใหญ่หลวง
พ่อแม่ทุ่มเทใจให้ทั้งดวง
ไม่อาจล่วงข้ามผ่านกาลเวลา
จำเป็นต้องมีชีวิตคิดแต่น้อย
เฝ้ารอคอยแต่อำนาจวาสนา
ไม่กล้าฝันยิ่งใหญ่ไกลเกินตา
รู้แค่ว่าพอเพียงและเพียงพอก็สุขใจ
ชีวิตหมดความหมายร้ายเหลวแหลก
ความคิดแยกสับสนปนสงสัย
แต่ไม่สร้างปัญหาระอาใจ
ให้ผู้ใดเดือดร้อนก่อนจากลา