นักสืบ ไร้อันดับ
เมื่อฉันนอนอยู่ในโลงไม้นี้
เธออาจมีอาลัยในตัวฉัน
อาจร้องไห้ฟูมฟายเสียดายวัน
อาจถลันเกาะโลงโพล่งพูดจา
บอกให้ฉันไปทางอย่างที่ชอบ
ร่ำร้องปลอบดวงจิตคิดใฝ่หา
บอกให้ฉันกลับฟื้นคืนชีพมา
เพื่อรู้ค่าความอาลัยจากใจเธอ
เธอจะไม่ทิ้งห่างไปอย่างก่อน
เธอจะป้อนคำห่วงใยไม่พร่ำเพ้อ
เธอจะไม่เหยียดหยามยามที่เจอ
เธอจะบอกอย่างไม่เก้อว่าเธอรอ
เธอจะอยู่ข้างเคียงใช่เพียงฝัน
เธอจะปันฝันไกลแม้ใจท้อ
เธอจะปักรักมั่นทุกวันพอ
เธอจะขอรักฉันทุกวันคืน
เธอร่ำร้องอย่างไรคงไม่อาจ
ร่างที่ขาดวิญญาณกับการฟื้น
ร่างที่ชืดเย็นชามาลุกยืน
ร่างที่หลับไม่ตื่นฟื้นขึ้นมา
ก่อนที่ฉันนอนตายจนกายชืด
ก่อนความมืดโป
1821
14
0
หน้าส่วนตัว
