กฤตศิลป์ ชินบุตร
ปวงอากาศธาตุทิพย์วิบวับแสง
หมายสำแดงสิ่งใดให้ข้าเห็น
ฤาแสแสร้งแกล้งยวนชวนประเด็น
ว่าข้ามีข้าเป็นเช่นดารา
ชีพมีแต่ใจนั้นไร้รส
กำลังมีมิกำหนดปรารถนา
หวังหรือคือหวังมรณา
สิ้นฤาสิ้นชีวามิจาบัลย์
ดาวน้อยเจ้ารออะไรเล่า
จันทร์สกาวเช้าสุรีย์มิผกผัน
เพียงประดับราตรีทุกวี่วัน
ก็เท่านั้นดาวน้อยด้อยจันทร
เท่านั้นหรือดาวดาวจวนเช้าแล้ว
อุษาแพร้วเบิกสุรีย์มณีหลอน
ดาวเจ้าเอยเคยไหมจะลานอน
อุทัยก่อนจันทรลับเจ้ากลับมี
นั่นสินะดาราเจ้ากล้าแกร่ง
เจ้าสำแดงแรงหวังรัศมี
ให้จันทราลาลับขอบราตรี
สานสุรีย์เจ้านี้ครองนภา
ดาวเจ้าเอยเผยหวังพลังโศก
สักกี่แสนวิโยคยังปรารถนา
ด้วยคอยหวังสักวัน