ชาวนา

4 สิงหาคม 2551 20:50 น. - comment id 882428

รักนั้นเป็นทั้งยาพิษและน้ำผึ้ง
บางครั้งซึ้งบางครั้งโศกวิโยคหนา
ทั้งชื่นฉ่ำร่ำไห้ไหม้อุรา
ทั้งเหว่ว้าอีกอบอุ่นละมุนละไม

หากเลือกได้ใครใครคงเลือกสุข
ใครเล่าจักเลือกทุกข์ไร้สกใส
ใครต่างต้องเติมหวังพลังใจ
หามีใครอยากตรอมตรมขมขื่นทรวง

หวัดดีค่ะแวะมาเยี่ยมนะคะ

คนบนเกาะ

4 สิงหาคม 2551 21:11 น. - comment id 882439

   ที่ใดมีรัก  ที่นั่นย่อมมีทุกข์คับ  สัจธรรมเที่ยงแท้แน่นอนจ้า

ใบคา

4 สิงหาคม 2551 23:13 น. - comment id 882489

มาร่วมลงชื่อท่านที่กำลังหดหู่ ครับ

ฝากฝัน

5 สิงหาคม 2551 00:05 น. - comment id 882515

แม้ยามเหงาเนาในใจเป็นทุกข์
ยังจะซุกน้ำตาคาอกแม่
ยามเคว้งคว้างร้างใจใครดูแล
มีพ่อแม่เคียงข้างทุกทางเดิน

ครูพิม

5 สิงหาคม 2551 07:07 น. - comment id 882584

รักก็เป็นเช่นนี้เอง...
บางทีความเหงาก็เป็นเพื่อนที่ดี..

เอื้อคำ

5 สิงหาคม 2551 10:04 น. - comment id 882646

ขอบคุณ คุณชาวนา คุณคนบนเกาะ คุณใบคา คุณฝากฝัน และคุณครูพิมและทุกคนที่แวะมาครับ ขอน้อมรับทุกกำลังใจด้วยปิติยินดีครับ *-*

..

6 สิงหาคม 2551 17:00 น. - comment id 883204