มณี
ยกไพรีที่ดำรงคงตั้งไว้
นับมากมายหลายถ้วนล้วนหมื่นแสน
โห่คำรามก้องฟ้าท้ารุกแดน
ครอบครองแคว้นแหนหวงลวงฤทธิ์คุม
อันตัวข้าก็มีเพียงคนเดียว
จะเอาเรี่ยวเอาแรงแทงฆ่าซุ่ม
ต่อกรทัพกิเลสกล้าเมธาคุ้ม
คงต้องกุมซึ่งพ่ายแพ้แท้แน่นอน
แล้วไพรินกิเลสเศษผู้เลิศล้ำ
โรมรันค้ำนำชิงยิงดุจศร
จะควบคุมตามต้องการผลาญม้วยมรณ์
ข้าอาวรณ์ร้อนไม่อยู่สู้กับมัน
ธรณีลั่นสั่นสะเทือนเลื่อนพิภพ
ฝุ่นตลบกลบฟ้าดินสิ้นพลิกผัน
ความเศร้าหมองรุมล้อมตรอมสูญพลัน
คงถึงวันที่ข้าพบจบปราชัย
...คุรุกู้เชิ้ง...
รจเรขรจนารตนะ
รติระรพิรมรวิไร้
รำพันร่ายราวีราญรำรำไร
ร่นรบร้ายรณรงค์รัถยา
...มณี ปัทมะ ตารา...
ข