อรุณสุข
คืนฟ้าหม่น..หมอกหมัว..สลัวแสง
ลมพัดแรง..เลยรา..พาจิตหมอง
หนาวใช่หนาว..เนื่องลม..ที่ห่มครอง
แต่หนาวน้อง..นวลร้าง..มาห่างไกล
เมื่อปลายปี..เราสอง..ยังครองรัก
คงสมัคร..รักมั่น..มิหวั่นไหว
จะครองรัก..ครองเรือน..เป็นเพื่อนใจ
สัญญาไว้..รักเรา..จักเนาว์นาน
ด้วยเธอลืม..สัญญา..เมื่อหน้าหนาว
ว่าจะยาว..ยืนยง..คงรักหวาน
ยังเชิญใช้..ให้ไปขอ..อย่ารอนาน
กำหนดการ..จัดไว้..ให้วิวาห์
เราเฝ้ารอ..ก่อรัก..สมัครมั่น
พอถึงวัน..ถ้วนครบ..เธอหลบหน้า
รักใหม่ล้อม..พร้อมเวียน..เปลี่ยนวิวาห์
เธอจึงลา..ตัดรัก..มาหักใจ
ยามใดที่..คิดถึง..จึงหม่นหมอง
ความโศกครอง..เศร้าคลุม..ทุกข์สุมใส่
เกิดภาวะ..น้ำล้น
1344
3
0
หน้าส่วนตัว
