ครั้งหนึ่งในรอยกาลหวานเสน่หา อิงธาราอุ่นไอในอ้อมฝัน ฟ้าสีรุ้งรัศมีทองผ่องพรายพรรณ สนธยาวันในอ้อมตักได้พักใจ รอยทรงจำมากมายเกินนับนึก หอมล้ำลึกสลักรอยฝากหวามไหว หลอมรวมรักรวมภักดิ์ใจถึงใจ หากทำไมแค่อดีตซ้ำย้ำมายา ทุกก้าวใจในรอยจำทำให้เจ็บ แสนหนาวเหน็บเกินเก็บไว้พิษเสน่หา คือน้ำผึ้งหว่านคำซึ้งหวังตรึงตรา สร้างโซ่กรรมพันธนาให้สาใจ อย่าอ้างว้างทางสายโศกโลกลวงหลอน ทุกฉากตอนแค่ละครฝันวันไหนไหน ยากหยั่งถึงใจเธอนะดวงใจ ยอมถอดใจ...กล่าวคำว่า..ลานิรันดร์...!
พุด 4 ก.ย. 2550 00:12 น. - ID 106720 
1884
6
0
4 กันยายน 2550 00:23 น. - comment id 748691
4 กันยายน 2550 00:47 น. - comment id 748694
4 กันยายน 2550 01:04 น. - comment id 748701
4 กันยายน 2550 01:22 น. - comment id 748710
4 กันยายน 2550 01:26 น. - comment id 748712
ภาพสวบกลอนเพราะเยี่ยมเลย
4 กันยายน 2550 01:38 น. - comment id 748721
4 กันยายน 2550 01:48 น. - comment id 748725
หน้าส่วนตัว
กลอนอกหัก รักหวานซึ้ง
กลอนอวยพร
กลอนให้กำลังใจ
กลอนให้ข้อคิด
