ชีวิตมันเศร้า

จันทร์ไร้เงา

ชีวิตเราเกิดมากันทำไมหนอ
มานั่งรอ เฝ้าฝัน ถึงวันสลาย
หรือเกิดมาเพื่อเพียงพบกับความเดียวดาย
หรือเกิดมาสร้างความวุ่นวายให้ผู้คน
        เกิดก็ยากอยู่ก็ลำบากหนอชีวิต
หากไม่ยึดติดชีวิตก็อสุขล้น
สับสนวุ่นวายกับโลกใบใหญ่แสนอลวน
เหนื่อยล้ากับความทุกฃ์ทนและความต้องการ
        พูดไปพูดมาช่างน่าเศร้า
ความต้องการรุมเร้าน่าสงสาร
มีฝีมีอไม่อาจเลี้ยงชีพได้อย่างใจต้องการ
เพราะยังอ่อนด้อยมาตราฐานของสังคม
        เลยต้องทุกทรมานกับความต้องการของตัวเองอยู่อย่างนี้
เดินผ่านห้างร้านทีแทบสุดข่ม
หากเผลอไผล่ใช้จ่ายเกินเมินระทม
คงได้กินน้ำต่างนมก่อนเข้านอน
................................................................
     พี่ชายเป็นคนแต่งไว้ เห็นแล้วเศร้าใจเลยแต่งต่อ
................................................................
        เศร้าเหลือเกินก็เงินไม่มี
หนังสือเราสิออกมาทีเกือบพัน
จะทำอย่างไรเห็นแล้วใจสั่น
ก็อยากซื้อมันมาไว้กับตัว
        เงินกู้ไม่ออก
บอกแล้วเวียนหัว
หนทางเริ่มมัว
หมุนเงินไม่ทัน
        ยืมเพื่อนเริ่มหน่าย
ยืมพี่ชายเริ่มระอา
ยืมแม่เริ่มว่า
ว่าใช้เงินเปลื่อง
        เลยได้แต่มอง
หนังสือเชื่อง-เชื่อง
โชเน็นจ้า อย่าเคือง
โตเกียวฮิบิคิ อีกเรื่องโปรดเข้าใจ
        รอยสาป ของชลนิลเอย
แฮ็ก3 เอ๋ยอย่าเพิ่งย้ายถิ่นไปที่ไหน
อีกทั้งแฮร์รีเล่ม7 จะเข้ามาเร็วไว้
เห็นแล้วปวดใจเหลือเกิน
        บังเอิญว่ายังเด็ก
สมัครงานที่ใดเขาก็ขัดเขิน
แม้ความสามารถไม่อาจประเมิน
แต่ก็ยังต้องเผชิญกับกฏสังคม
        อีทีนี้สิลำบาก
ความอยากเริ่มทับถม
วนเข้าเวียนออกจนระทม
แต่ก็ยังไม่สุขสมกับใจที่มันแสนระทมอยู่ดี...เฮ้อ