ผู้ยิ่งใหญ่....ผู้ใหญ่ยิ่ง
ดวงตะวัน.....
บรรดาลบรรดาสรรพสิ่ง
กำหนดกฎเกณฑ์ความเป็นจริง
ใหญ่ยิ่งยังลับกับขอบฟ้า
วันแล้ววันเล่าเจ้าเดินทาง
เหยียบย่างไปทุกหย่อมหญ้า
เร่งสาดลำแสงแห่งเวลา
ดังว่าวารีไม่รีรอ
ดวงตะวัน.....
ดั้นเดินดั้นด้นไม่ย่นย่อ
เย็นย่ำพ้นผ่านเท่านั้นพอ
จักขอพักผ่อนซ่อนเร้นเงา
ยิ่งใหญ่ยิ่งรักษาหน้าที่
จึงมีแสงทองส่องทุกเช้า
ฝากฟ้าเก็บไว้ให้คนเรา
เคารพกฎเกณฑ์เช่นตะวัน