**..น้ำตา ข้าเอ๋ย เคยรินหลั่ง
คับคั่ง แค้นใจ ในวันก่อน
ฝันร้าย ตามติด แต่ริดรอน
ลมหายใจ ระรวยอ่อน ทุกค่อนคืน
**..เคยอดกลั้น น้ำตา เจ้าอย่าไหล
ปร่าปวดใจ เจ็บล้น แต่ทนฝืน
ไยน้ำตา คนช้ำ แสนกล้ำกลืน
มาหลั่งนอง เต็มพื้น สะอื้นครวญ
**.. ใบไม้ลิ่ว ปลิวลม พรมน้ำฟ้า
ครั้งผ่านมา ผิดไฉน จงใคร่หวน
ที่พลาดพลั้ง จดจำ นำประมวล
ทบทวน ก่อนก้าวย่าง ทางเส้นใหม่
**..น้ำตา ข้าเอ๋ย อย่ารินหลั่ง
แม้นคับคั่ง โกรธเคือง ถึงเรื่องไหน
จะฮึดสู้ อุปสรรค หนักเพียงใด
เพราะเส้นชัย รอข้า คว้าไปครอง
คนพ่ายแพ้..เราไม่เคยเหยียบซ้ำ
1 พฤศจิกายน 2545 21:17 น. - comment id 92994
:)

1 พฤศจิกายน 2545 21:33 น. - comment id 92996
มาเอาใจช่วยด้วยคนครับ

1 พฤศจิกายน 2545 23:24 น. - comment id 93031
ครับ สู้นะ เป็นกำลังใจให้ครับ ยังนี้ซิแน่จริง เอ็ม 150

2 พฤศจิกายน 2545 15:31 น. - comment id 93136
ชื่นชมครับ

3 พฤศจิกายน 2545 10:46 น. - comment id 93260
ท้ายบทที่สาม น่าจะเปลี่ยน ทางเส้นใหม่ เป็น เส้นทางไกล เพราะคำท้ายบทควรใช้เสียงสามัญ หรือ เสียงตรีไม่มีรูป มิฉะนั้นเวลาอ่านจะสะดุด

4 พฤศจิกายน 2545 20:42 น. - comment id 93615
ขอขอบคุณมากครับ

7 พฤศจิกายน 2545 07:08 น. - comment id 94052
ไพเราะมากครับ

8 พฤศจิกายน 2545 11:11 น. - comment id 94341
เพราะดีครับขอให้เขียนไปเรื่อย ๆ นะ
