**..เธอรู้ไหม...
ว่าการ จากไกล นั้นแสนเศร้า
เหมือนพระจันทร์ อำไพ แต่ไร้เงา
จึงเงียบเหงา โดดเดี่ยว เปลี่ยวเอกา
**..เวลายิ่ง กระชั้น ถึงขั้นนี้
อีกกี่ปี เพื่อนรัก จักพบหน้า
ปัจฉิมนิเทศ เริ่มมีมา
พร้อมกับการ จากลา จึงเริ่มมี
**..แด่เพื่อนที่รัก...
ทั้งพวกพรรค เพื่อนใจ ในที่นี้
ยังอบอุ่น ด้วยรัก สามัคคี
ด้วยไมตรี ตรึงใจ ไว้ชั่วกาล
**.. แด่ความฝัน...
เราฝ่าฟัน ด้วยน้ำใจ ใฝ่ประสาน
มุ่งสร้างสรรค์ สั่งสม อุดมการณ์
ตามปณิธาน ที่หวัง ที่ตั้งใจ
**..ลาแล้วเพื่อนเอ๋ย...
ร้างแล้ว อย่าร้างเลย เคยฝันใฝ่
เธอจะจาก พวกเรา ไปหนใด
จงรู้ไว้ ว่าเรา ยังเฝ้าคอย
18 มกราคม 2546 14:16 น. - comment id 105260
อ่านแล้วนึกถึงวันเวลาในช่วงนั้นของตัวเองจัง..ความหมายดีครับ...

18 มกราคม 2546 15:52 น. - comment id 105270
ขอขอบคุณมากครับ อาจารย์พี่ติตรากร

20 มกราคม 2546 07:54 น. - comment id 105491
คิดถึงเพื่อนวันคืนที่เคยร่วม คิดถึงคำรวมรวมที่ร่วมกล่าว คิดถึงเพื่อนสนิทชิดทุกคราว มีเพียงข่าวสักเพียงเสี้ยวก็ดีใจ จริงมะ เนอะ อิอิ

23 มกราคม 2546 20:21 น. - comment id 106182
อืมอ่านแล้วเศร้านะ... อืมเพราะดีจัง... อืมเป็นความรู้สึกที่ดี..
