หยิบกรรไกร...ขึ้นมา
ตัดกระดาษสีข้างหน้า...ทีละเส้น
บรรจงพับดาวอย่างใจเย็น
ไว้เป็นสิ่งแทนใจให้คนสำคัญ
ที่รัก...เธอรู้ไหม
หากกรรไกร...คือความฝัน
กระดาษสีคือความหวังดีต่อกัน
ใจที่คงมั่นฉันจึงพับดาวออกมา
ดาวแต่ละดวงมีความหมาย
อันมากมาย...ล้ำค่า
อาจจะดูเล็กน้อย...ด้อยราคา
แต่ว่าฉันทำด้วยหัวใจ
ดาวแต่ละดวง...เกินเอ่ย
และเฉลยคุณค่า...ว่ามีแค่ไหน
มันคงยาก...หากพับให้ใคร
แล้วเขาไม่...ไม่เลย...ไม่เคยซึ้งค่าของมัน
9 กันยายน 2546 23:00 น. - comment id 166607
ดาวกระดาษที่พับให้ พับจากใจให้คุณเท่านั้น โปรดรับไว้ด้วยด้วยแล้วกัน เพราะฉันตั้งใจพับให้คุณแค่นั้นคนดี ***กลอนน่ารักนะค่ะ แต่จบเศร้าไปหน่อยค่ะ***

10 กันยายน 2546 10:09 น. - comment id 166662
จะร้อยดาวพราวพร่างกลางฟ้าหม่น จะแย้มยลจันทร์ข้างพลันร้างหาย จะเอื้อนเอ่ยเผยความในใจมลาย จะปันชายให้ใครอื่นก็ขื่นทรวง.

21 กันยายน 2546 23:40 น. - comment id 169632
เป็นกลอนที่น่ารักมากๆค่ะ
