ชายหนอชายร้ายเล่มเกวียนเพียรออดอ้อน เป็นคำกลอนให้ใจเพ้อละเมอหา มีคำหวานหว่านจนซึ้งตรึงอุรา ส่งสายตามาเว้าวอนจนอ่อนใจ ป้อนคำรักปักดวงจิตคิดคงมั่น รักเพียงฉันเฝ้าประชิดสนิทใกล้ มาอิงแอบแนบข้างไม่ร้างไกล สัญญาไว้จะเคียงคู่อยู่ร่วมกัน พอนานวันกับปันใจให้ใครอื่น ยิ้มระรื่นชื่นอุราหน้าสุขสันต์ กลับโยนมาเพียงความช้ำซ้ำชีวัน แทบอาสัญทั้งหัวใจในตัวเรา จำแล้วหนอจดเอาไว้ในความคิด ฉันขอปิดประตูใจในความเศร้า จะไม่หลงคำของชายที่หมายเรา แล้วปัดเป่ารอยน้ำตาตัดอาลัย
1130
11
0
หน้าส่วนตัว
