ไม่ทราบ
..รัตติกาลนี้มัวหม่น
ฟ้าหม่นมืดมิดทรมาน์
เดือนเลือนลับอำลา
สีดำทาบทาทั่วผืนพนาแนวไพร
..ฟ้าดับเดือนลับลาดิน
หรือสิ้นความหวังวางวาย
ดาวดวงน้อยประกาย
นั้นยังพร่างพรายเหมือนหัวใจคนมิเคยสูญสิ้นศรัทธา
..ฟ้ามัวมนดาวยังพร่างพรายดาษเดื่อน
เย้ยดินมืดมืดเดือนละลายอำลา
เย้ยฟ้าหมองเหมือนทุกข์ทรมาน์
เย้ยจันทราดั่งฟ้ามลาย
..ขอเธอเป็นดั่งดาวสกาวผ่อง
เหนือนจะต้องฟันฝ่าหนทางยาวไกล
เขานั้นสูงหรือสูงเกินใจ
หนทางไกลไกลหรือเกินคน
..ดาวยังเด่นยังเย้ยฟ้ามัวหม่น
เหมือนใจคนมิหม่นศรัทธา
คนนั้นยังคงยืนเด่นเย้ยโลกา
ตราบชีวาวายวาง
..แม้นยืนหยัดต่อสู้ต่อไป
เขาที่สูงเพียงใดหรืออาจขัดขวาง
ขอแ
1551
1
0
หน้าส่วนตัว
