17 พฤษภาคม 2556 21:55 น.

เพราะไม่เข้าใจ...

คีตากะ

เหมือนว่าเราผูกพันรักกันมาก
ถึงพรากจากกันไกลไม่เคยสน
คล้ายเชื่อมั่นต่อกันมั่นกมล
แม้นต่างคนก้าวไปไม่ระอา

เหมือนเราเคยรักกันคงมั่นนัก
เพียงรู้จักไม่นานพานห่วงหา
ยังลึกซึ้งงดงามยามสบตา
ดั่งคบมานานปีไม่มีจาง

เหมือนความรักนิรันดร์นับกัลป์กัป
วันคืนลับล่วงไปไม่เคยห่าง
มิตรภาพลึกล้ำไม่อำพราง
เราเผยวางหัวใจให้แก่กัน

เหมือนทุกอย่างลงตัวชัวร์ว่าใช่
แต่เราไยบาดหมางต่างโศกศัลย์
มีเพียงรักแรกพบคบผูกพัน
ถ้อยจำนรรจ์ลืมเลือนเหมือนไร้ค่า

ความเป็นจริงเพราะเราไม่เข้าใจ
รักกันไปเท่านั้นมั่นหนักหนา
จึงมองข้ามความต่างหว่างอัตตา
สร้างกำแพงเสียดฟ้ามาขวางใจ

เราละเลยเรียนรู้กันวันปีผ่าน
ยามพบพานจึงห่างต่างสงสัย
เพราะกำแพงอัตตามาบังไว้
เกินกว่าใจปีนข้ามมาพบเจอ...

2505

love

comment

31 กรกฎาคม 2558 23:43 น.

ผีเสื้อราตรี....

คีตากะ

ผีเสื้อแห่งราตรีหลากสีสัน
กางปีกฝันโผผินบินถลา
ย่ำแสงเดือนเย้ยดาวพราวนภา
หลากลีลาสำแดงแข่งประชัน

ในมุมหนึ่งมืดมิดจิตเงียบเหงา
มีหนึ่งเงาวูบไหวใต้เปลวฝัน
ค่ำคืนดึกนึกคิดจิตรำพัน
พร่ำจำนรรจ์เรียงร้อยถ้อยความใน

ฝนเลือดปนน้ำตามาเป็นหมึก
จดจารึกเรื่องราวคราวอ่อนไหว
อาจต่ำต้อยด้อยค่าภาษาใจ
เพียงฝากไว้ก่อนลับดับชีวา

แม้นหาใครเข้าใจในบริบท
เพียงเผยพจน์แก่ใจให้ศึกษา
พร่ำสอนตนผู้เขลาเนานานมา
ใช่อวดอ้างปรัชญาสาธยาย

เฉกผีเสื้อหลากสีคลี่ปีกฝัน
ล้อหมู่ดาวแลจันทร์อันเฉิดฉาย
ลอยเล่นลมห่มฟ้าคราเดียวดาย
ดับกระหายหัวใจใฝ่มายา

เพียงละครฉากหนึ่งซึ่งแสนสั้น
มีสุขสันต์โศกเศร้าเคล้าภาษา
ก่อนร่างเลือนร่วงหล่นบนพสุธา
ทิ้งกายาแทนถ้อยร้อยกวี...

4783

love

comment

12 เมษายน 2556 22:18 น.

พบท่านในความฝัน...

คีตากะ













เมื่อคืนฉันฝันเห็นท่านเด่นนัก
แต่ดวงพักตร์ซูบกว่าเก่าเศร้าหนักหนา
เสื้อน้ำตาลผ่านแดดฝนจนซีดซา
ท่านยืนคอยฉันมา...หน้าเจดีย์

นับแต่วันฉันลาท่านมาสอน
แสนเหนื่อยอ่อนมุ่งนำธรรมวิถี
“ไม่มีครู...ไม่มีใครจะไปดี”
จำคำนี้และจำรักสลักใจ

ณ เกาะนี้...ด้วยน้ำตาที่พร่ากลบ
ฉันน้อมนบรจนาบูชาให้
ท่านยังเฝ้าดูแลแม้ห่างไกล
พรยิ่งใหญ่ดุจภูผามหานที

จะพากเพียรตอบแทนก็แสนยาก
จึงรับปากจะช่วยคนพ้นหมองศรี
ท่องทวีปทั้งห้าทั้งธาตรี
หว่านเมล็ดวิญญาณนี้ทั้งโลกา

หวังกุศลผลจริงที่ยิ่งใหญ่
จตุรพิธพรชัยให้โลกหล้า
เพื่อตอบแทนพระมหากรุณา
ที่นำข้าก้าวข้ามความลำเค็ญ!....





โดยอนุตราจารย์ชิงไห่
(ต้นฉบับเป็นภาษาเอาหลัก)


ฟอร์โมซา
ฤดูกาลแห่งชีวิตอันสุขสงบ ‘85