
รู้สึกอะไรหรือเปล่า
ยามเราไกลห่างอย่างนี้
กลัวเธอหวั่นไหวบางที
อยู่ไกลไกลอย่างนี้..กลัวใจ
เธอจะเปลี่ยนไปบ้างไหม
ยามกายไกลห่างกัน
ขอเพียงให้ใจเธอคงมั่น
รักฉันคนเดียว..ก้อพอ

คืนเหงา
ฉันมีเพียงดาวเป็นเพื่อน
แหงนมองฟ้า..ไร้เดือน
ไม่เหมือนคืน..ที่เคยมีเธอ
ค่ำนี้ ..
ความเหงามาเยือนยามหัวใจเราเผลอ
ไม่ต้องการ..ไม่อยากพบ..ไม่อยากเจอ
แต่ดูเหมือนพยายามเข้ามาทักทาย

ทำไม..เธอใจร้าย
ทำเงียบหาย..ไม่เห็นหน้า
คิดถึงรู้ไหม..คิดถึงทุกเวลา
อยากจะไปหาแต่ก้อ..จนใจ
ไม่เข้าใจ..ทำไมเธอเงียบหาย
ทำเหมือนตายจากกันเลยรู้ไหม
ไม่ห่วงคนทางนี้บ้างหรืออย่างไร
หรือไม่คิดจะสนใจไยดี
จึงเขียนมาตัดพ้อต่อว่า
ลืมคนคนนี้แล้วใช่ไหม
เคยรัก เคยคิดถึง เคยห่วงใย
เป็นเหมือนเดิม..ได้ไหม..คนดี
ฉันยังเป็น..คนเก่า
ยังคงเฝ้ารอคอยเธอคนนี้
แม้เวลาผ่าน..กี่วัน..กี่ปี
คนคนนี้ไม่เคยคิดเปลี่ยนแปลง
ยังคงรักเหมือนดั่งเก่า
ยังเฝ้าคอยเธอมาร่วมสร้างฝัน
ยังมีจิตผูกพันทุกคืนวัน
ยังคงมั่นรักเธอ..เพียงผู้เดียว

ฉันง่ายเกินไปหรือเปล่า
จึงต้องทนรวดร้าวอย่างนี้
ใจหนอทำไมไม่รักดี
ให้เขาทั้งที..แต่เขากลับไม่มีใจ
แกล้งรัก..แกล้งเอาใจใส่
ให้ใจเราหวั่นไหวเพ้อหา
พอเรารักเขาก้อกลับทำเย็นชา
หลบลี้หนีหน้า..ไม่มาเจอกัน
โทรไปก้อไม่รับสาย
บอกฝากข้อความเกือบทุกครั้ง
อยากร้องตะโกนดังดัง
ว่าใจฉันนั้น..อยากจะลืมเธอ

คำที่เธอเคยบอกไว้
รู้ไหมทำให้ใจฉันว้าวุ่น
เพียงกระซิบเบาเบาว่า..คิดถึงคุณ
รู้สึกอบอุ่น..ทั้งหัวใจ
คิดถึง..คิดถึง..คิดถึง
คำนี้คุณล่ะซึ้งบ้างไหม
คิดถึงคุณ..แต่ไม่กล้าบอกออกไป
ได้แต่เก็บไว้ในใจเพียงข้างเดียว