
มีอะไรในใจหรือเปล่า
บอกเล่าหน่อยได้ไหม
เพียงเธอเงียบหายไป
ก็อดใจหายไม่ได้ทุกที
ทุกข์ใจอะไรหรือเปล่า
ถึงได้เงียบหายไปอย่างนี้
ยังห่วงใยเหมือนเดิมนะคนดี
ยังไงซะวันนี้...
ฉันก็ยัง.............ไม่มีใคร

เธอเพียงถามถึงความรู้สึก
ในส่วนลึกลึกคิดนึกเช่นไร
ฉันถามใจตัวเอง.....
ใจอวดเก่งตอบว่า..ไม่
ไม่มี...ไม่มีใคร
มาทำให้หวั่นไหวได้เลย
เธอที่เคยทายทักก็ชาเฉย
เปลี่ยนจากคนคุ้นเคย
แล้วก็เลยหายหน้าไป
ใจเลยแอบสะอื้น
ลองฝืนถามใจใหม่
ตอนนี้รักใครมั๊ย
แต่ใจแข็งว่า ไม่แน่
แต่แคร์เธอ

อย่าบอกว่ารักเลย
ถ้าเอ่ยเพราะว่าเธอเหว่ว้า
หรือเพราะความเวทนา
รู้ไว้ด้วยว่าฉันไม่ยินดี
มันไม่มีค่าหรอก
ถ้าจะบอกกันเพราะอย่างนี้
คิดซักหน่อย..
ถึงความรู้สึกลึกลึก..ที่เธอมี
อาจจะไม่ใช่ความรู้สึกที่...เธอเข้าใจ

มิใช่เป็นเพียงบางสิ่งที่ผ่านไป
แต่เป็นความเข้าใจระหว่างเรา
อบอุ่น..ลึกลึก..ในความเหงา
อาจจะปวดร้าวบ้างในบางครา
บางครั้ง...ผ่านมาแล้วเลยลับ
ดูราวกับไม่มีค่า
ไม่ได้คิดถึงกันตลอดเวลา
แต่ใช่ว่าจะลืมเลือน
ถึงอยู่ไกลก็อาจเหินห่าง
อาจจะแตกต่างในความเหมือน
ฤดูกาลผ่านไปกี่ปีเดือน
ยังเป็นเพื่อนเพราะเรา...เข้าใจกัน

อยากมีคนรัก...คอยห่วงใย
อยากมีใคร...ไว้คิดถึง
อยากมีความรู้สึก...ลึกซึ้ง
อยากเป็นหนึ่งในใจใครบางคน
แต่ใจกลับเปล่าว่าง
กลับเคว้งคว้างและสับสน
เหน็บหนาวสุดจะทน
ใครบางคนไม่สนใจ
ส่งสายตาไปต่อว่า
ว่าปวดปร่าว่าหวั่นไหว
เธอมองผ่านเลยไป
ไม่เข้าใจกันเสียเลย