สุภาษิตกำเมือง
ตกต่าเปิ้นเป๋นดีใค่หัวตกต๋าตั๋วเป๋นดีไข้ไห้
คนเราเมื่อเห็นคนอื่นประสบเคราะห์กรรม เจอเหตุการณ์ร้ายต่างๆ
มักจะเฉยชาไม่เดือดเนื้อร้อนใจเลย บางทียังหัวเราะเยาะ เห็นเป็นเรื่องชวนหัวด้วยซ้ำ
ยามเมื่อตนเองเจอเหตุเช่นนั้นบ้าง ก็จะรู้สึกตัวหาทางออกไม่ได้ มืดแปดด้านและอยากร้องไห้
เป็นลักษณะนิสัยที่ไม่ดี นอกจากไม่มีจิตใจเมตตาธรรมต่อกันแล้วยังเป็นคนใจจืดใจดำ
ไม่รู้จักเห็นอกเห็นใจผู้ที่ประสบภัยต่างๆ เป็นคนตระหนี่ ไม่รู้จักการให้ปันและเสียสละ
หากสังคมใดมีคนเช่นนี้มากสังคมจะไม่มีความสุข เป็นสังคมที่ไร้น้ำใจ ไม่มีการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน
อยู่แบบตัวใครตัวมัน สุภาษิตน
4830
1
0
หน้าส่วนตัว
