
ตนเตือนตน...ของตนให้พ้นผิด
ตนเตือนจิต...คิดได้ใครจะเหมือน
ตนเตือนตน...ไม่ได้ใครจะเตือน
ตนแชเชือน...ใครจะเตือนให้พ้นภัย

ภูเขาเขียวป่าเปลี่ยวโดดเดี่ยวจิต หวนนึกคิดถึงอดีตที่สุขสันต์ เราเคยเดินท่องเที่ยวไปด้วยกัน ภาพวันนั้นยังตราตรึงอยู่ในใจ วันเวลาผันผ่านยังคิดถึง พวกเราจึงเขียนบทกลอนแถลงไข จากวันนั้นถึงวันนี้แสนอาลัย ถึงตัวไกลแต่ใจยังผูกพันธ์