เรื่องสั้น นิยาย

นวนิยาย:ปางอดีต ( ขอเสนอเป็นตอนแรกค่ะ )

“เป็นกระไรไปเจ้า…ทุกทีพี่ก็จูงแขนเจ้าได้วันนี้เป็นอะไรไป”
	“มันไม่งามเจ้าค่ะ…อิฉันเดินเองได้”
	“แก่แดดนักนะเรา…คุณแม่ของพี่ก็มาด้วย”
	เด็กน้อยหันไปไหว้คุณหญิงแล้วก็ไหว้ชายหนุ่ม  จากนั้นก็เดินขึ้นเรือนไปอย่างระมัดระวังกิริยา  หล่อนนั่งลงใกล้ ๆ เจ้าคุณย่าแล้วก็กระซิบกระซาบอะไรบางอย่างก่อนที่ชายหนุ่มและแม่ของเธอจะขึ้นเรือนมา…
	เด็กน้อยคลานห่างออกไปจากนั้นก็ยกน้ำลอยดอกมะลิมายื่นให้ชายหนุ่มแล้วก็คลานห่างออกไปอีก…  ผู้ใหญ่คุยกันจนออกรสเด็กน้อยนั่งพับเพียบทำหน้าเบ้เพราะไม่อยากจะนั่งอยู่ตรงนี้  หล่อนรู้สึกเบื่อมากที่ต้องมานั่งฟังผู้ใหญ่เขาคุยกัน
“น้ำผึ้งแก้วเอ๊ย…มานี่สิลูก”
	“เจ้าค่ะคุณย่า”
	เส				
 678    0    0