ความทรงจำ
กลับมาแล้วค่ะแม่ ฉันเดินสะพายเป้ข้างเดียวตรงดิ่งไปหลังร้านทันทีและจัดแจงหยิบการบ้านออกมาพร้อมถอนหายใจและขยี้ตาอย่างง่วงๆ
เอ้า!ขยี้เข้าไป เดินไปล้างในห้องน้ำนู้น นายซึจิแบกลังใส่ปลาเปล่าๆเข้ามาก่อนจะเหล่มองและบ่นฉัน
ล้างทำไม ฝุ่นไม่ได้เข้าตา ชั้นง่วงๆได้ยินมั้ยห๊ะ! เทศน์อยู่นั่นแหละ ฉันบ่นอุบอิบๆ ก็รู้ว่าเป็นห่วงแต่ไม่รู้ว่าทำไมฉันต้องรู้สึกเหมือนเด็กก็ไม่รู้
นายนั่นก็แค่ยักไหล่ก่อนจะยกลังปลาใบใหม่ออกไป ฉันจึงได้เวลาหันมามองการบ้านที่กองตรงหน้า โอ้ววว
.พระเจ้า!!! ทำไมมันเยอะและกองเป็นภูเขาเยี่ยงนี้นะ
ฉันพลิกการบ้านภาษาญี่ปุ่นหน้าแรก โหยย มาเป็นโคลงเลย ฉันจะทำยังไงดีนะ
ปกติเขาจะต้อ
1587
0
0
หน้าส่วนตัว
