เรื่องสั้น นิยาย

“คุณครับ ผมมีของจะมอบให้คุณ ” 
“หืม ของ .. อะไรคะ ”
“เป็นเพียงของไร้ค่าชิ้นหนึ่งครับ แต่ผมอยากมอบให้คุณเก็บไว้ ” 
“คุณคะ แม้ว่าจะเป็นเพียงก้อนดินที่ไร้ค่าในสายตาของใคร ๆ แต่ฉันจะรักษาของที่คุณมอบให้เป็นอย่างดีค่ะ ”
“ยื่นมือมาสิครับ หลับตาด้วยนะครับ อย่าเพิ่งแอบดู ”

ฉันหลับตาและยื่นมือไปหาเขาโดยง่าย โดยปราศจากข้อกังขาใด 
และไม่ว่าอะไรก็ตามที่เขามอบให้ ฉันก็ถือว่าเป็นของสำคัญทั้งสิ้น
จะมีมูลค่าหรือไม่มีมูลค่าก็ตามแต่ เทียบไม่ได้กับหัวใจเขาที่มอบให้มา
ถึงแม้ว่า ฉันไม่อาจรู้ได้เลยว่าสิ่งที่เขาจะมอบให้ฉันนี้ 
เขาเคยมอบให้คนอื่นเช่นกันหรือเปล่า .. ไม่เลย ฉันจะไม่ถาม
ป่วยการที่จะถามถึงเรื				
 19    0    0