ทิวไผ่สีทอง
แสงแดดในยามเช้ากระทบกับสายน้ำที่ไหลอย่างเอื่อยๆ ภาพตรงหน้าฉันมันสวยงามยิ่งนัก ฉันยืนมองสายน้ำที่พลิ้วไหวเป็นระลอกๆตามกระแสลมมันทำให้ฉันคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา นึกถึงภาพวันเก่าๆที่เราเคยมีกันและกัน ตอนนี้ถ้าทุกอย่างยังเหมือนเดิมฉันจะบอกเค้าว่า ....ฉันรักเค้า รักมาก และรักตลอด....มา ...แต่มันคงสายเกินไปแล้ว ป่านนี้เค้า........คงจะมีคนที่เค้ารักมากกว่าฉัน แต่สำหรับฉันยังไงรักก็คือรัก รักและความทรงจำที่ยังฝังอยู่กับอดีตไม่มีวันลบเลือน แม้กาลเวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเท่าไหร่แล้วก็ตาม..........
เมื่อก่อนที่ฉันเรียนอยู่ ฉันเป็นคนที่ย้ายโรงเรียนบ่อยมาก แต่การย้ายโรงเรียนครั้งน