และแล้วเราก็เจอกัน "เค้ารักตัวเองนะ" "เค้ารักตัวเองนะ" "เค้ารักตัวเองนะ" ผมพูดในโทรศัพท์แต่พูดไปเท่าไรน้องยุ้ยก็ไม่เชื่อเพราะว่าผมไม่กล้าที่จะพบหน้าเธอ เพราะผมละอายใจที่ไม่ได้บอกความจริงเรื่องตัวผมตั้งแต่แรก แล้วผมยังโกหกน้องเค้าไปด้วย มันรู้สึกกลัวรู้สึกอายยังไงไม่ทราบเวลาน้องบอกว่าจะมาพบผมที่สนามบิน ผมกลัวน้องจะทิ้งผมไปโดยไปเหลือเยื่อใยให้กันอีกเลย แต่อีกใจผมก็รู้ว่าสักวันหนึ่งก็คงต้องได้บอกน้องความจริงอยู่ดี ผมอยากเจอน้องใจจะขาดเหมือนกัน หลานผมคนโตก็เริ่มกะจองอแงเพราะง่วงนอนจัด แล้วที่เก้าอี้ต่อกันที่สนามบินก็นอนไม่สบาย ส่วนหลานคนเล็กก็ยังร้องไห้อยากกลับหนองคายบ่นไม่อยากไปอย