แก้วเปล่า
ฉันรอ......
ทุกๆวัน...ของฉันอาจไม่เคยมีอะไรตื่นเต้น...........
เงียบเชียบจับจิต วังเวงจับใจ ในความเป็นฉัน คนอื่นอาจมองว่า
มีชีวิตอยู่ไปได้ยังไง เหมือนซากชีวิตที่ไม่มีวิญญาณ...แต่ในความเป็นฉัน
ฉันมีความสุขกับวิถีชีวิตเงียบๆของฉัน ฉันอุ่นใจกับความวังเวงที่ผ่านมาในแต่ละห้วงเวลา
ฉันพอใจกับสังขารที่แทบจะมองไม่ออกว่าโครงกระดูกหรือสิ่งมีชีวิต
ฉันรอ......
ทุกๆวันฉันจะมายืนรอเธออยู่ตรงนี้...แม้แทบไม่มีแรงเดิน
แต่ฉันก็อยากจะมายืนรอเธอตรงนี้ ในหลายครั้งหลายครา หากนิมิตรที่มีเป็นไปได้
ฉันอยากให้สายลมหอบหิ้วเอาตัวฉันให้ลอยไปบนอากาศแล้วมาตกตรงที่ตรงนี้
ที่ที่ฉันจะมารอเธอทุกวัน...
ฉันรอ.