ฤๅจะถึงยุคสมัย...บทใจรำพัน

tiki

ภาษ ๑
       มิมีเลยฤๅจะเห็นแผ่นดินใด ชนจะเกลือกว่าหมดใจ ไร้เข้มแข็ง
จะต่อสู้   บทแล้งร้ายเร้นรอนอันกรอกหู ก่นกู่ก็แต่ปริเวทนา
อันน่าสะเทือนใจ.
        ชาติเอ๋ยเผยสิความไข    พึงแผ่แต่เมตตาไป สั่งสอนอบรมใจ
ให้ผู้คน    อย่าก่นแต่เศร้าซุกทุกข์ระทม..ให้หลอมบ่มความเข้มแข็ง
 สิคืนกาย....แลนา
         บทบาทฝูงชนฤๅก็แห้งเหี่ยวเหลียวหาย..ราวว่าถูกประทุษร้าย 
คล้ายว่า   ชีวินนี้สิ้นเหือดไร้เลือดเลี้ยงสังขาร    รอก็แต่รัฐจะเจือจาน  
นะ  เมตตา.
        บ้างก็ว่าตนประดุจคนไม่ใช่คน  เพียงยืนอยู่บนถนนอันไพศาล 
เปรียบผ่านไปดุจรอเทพเทวามาประชุม  มากองสุมบุญกุศลให้ไขว่คว้า
ให้ ยอบกาย ถวายชีวิต  ตามลิขิตแห่งปวงเทพ  ด้วยผู้คนนั้นต้องเสพย์
ติดแต่ด้วยเงินตรา...แลนา
 บทรำพันแห่งทุกข์ยากฝากแผ่นดิน
ทิกิ_tiki
จารเมื่อ ๙:๓๐ นาฬิกาพระเสาร์ ๑๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๔๗
วันแรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๘/๘
เวลาลมพัดเย็นกลางแดดแผดจ้าไล่เมฆาให้กระจาย
Copy Right    .All  rights reserved
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติ