ดาหลา & ปะการัง

ตราบฟ้าดิน....สิ้นจิตและวิญญาณ...    
เพลงเพราะหวาน...........ในคำคืนนี้
คืนแห่งจันทรา ฉายส่องหล้า.............ยามราตรี
ใครจะรู้บ้างไหม..............
คิดถึงคุณ............อยู่............รู้บ้างไหม
ยืนมองดวงดาราและดาวที่จรัสแสงนั้น
แววตาคุณ.................
ฉายมาที่ดวงตาฉัน...........ที่รอคุณที่ปลายฟ้านี้............
ท่ามกลางไออุ่นที่ คุณส่งมาให้..........
เพื่อปลอยใจฉัน............ในยามนี้
ยามที่คิดถึงคุณ.........
ยามที่เราห่างไกล...........สุดขอบฟ้า
เปียโน บรรเลง หวานลำลึกถึงขั้วหัวใจ
ทำให้ หวลคิดถึง.............
วันคืนที่ไม่รู้ว่าหวานไหม?
รู้แต่ว่า.................
เป็นเวลาที่ สุข...........สุขใจ
เวลาที่เรา ...........มีให้กันแม้มันน้อยนัก
แต่มันช่างอบอวล และเต็มไปด้วยความอบอุ่น
นับแต่ สองเท้าเราก้าวเดินมาพบกัน...........
จะจาก สวรรค์บนดาล...........หรือกรรมเวรที่มีต่อกัน
ไม่รู้................
รู้แต่เราพบกัน.....สายไป
สายไปสำหรับโลกแห่งความจริง............ในวันนี้
แต่แม้นว่าสาย.....สำหรับโลกแห่งจริงนี้
เรายังคงมีโลกแห่งความฝัน...............
ที่เรายังเดินไปพร้อม ๆ กัน บนทางคู่ขนานนี้.............
ทางคู่ขนานที่ไม่มีวันบรรจบได้
เราจะเดินเคียงข้างกันไป ตลอดเส้นทางที่เราต้องเดิน
คนละหน้าที่และคนละความรับผิดชอบ
ต่างมีหน้าที่ต้องทำ...........ทำไปตามหน้าที่ที่มี
แต่หน้าที่ของหัวใจ............
ระหว่างเรา...............
มันจะดำเนินไปอย่างที่เรา..........ร่วมสร้าง
เราจะสร้าง............จะสานฝันที่สวยงาม
ไร้.........ซึ่งความไม่เข้าใจ.............
ไร้.........ซึ่งความหวงหึงกัน.............
เราจะเป็นกัลยานมิตรที่ดีต่อกัน
อยู่เคียงข้างกัน.........
ยามทุกข์ ยามสุข ยามเศร้า.........
ฉันรู้ว่าคุณอยุ่เคียงข้างฉันเสมอ........
แม้นมิได้สมหวัง......ในความรักที่เป็นอยู่
แต่หากสวรรค์รู้ว่าเราจะรักและคิดถึงกัน
ตราบฟ้าดิน.........
สิ้นจิตและวิญญาณ.............
ดาหลา & ปะการัง
๓ ธันวาคม ๒๕๔๗