จนวันหนึ่ง .. ความรักมันกลิ้งมาหาฉัน ..
อาจจะด้วยแรงดึงดูด .. แรงโน้มถ่วง ..หรืออะไรก็ตาม ..
ฉันก็หาทฤษฎีมาสนับสนุนไม่ได้.. ตั้งสมมติฐานก็ไม่ทัน ..
เพราะมันกลิ้งมาอย่างเร็วและแรง ..

แม้ฉันจะไม่ฝีนมันตามที่สมองคิด ..
แต่หัวใจกลับเรียกร้องให้ยึดเหนี่ยวมันไว้ ..
เหนี่ยวมันไว้ด้วย ..สายใยแห่งหัวใจ..
เกี่ยวมันไว้ด้วย..คำว่า รัก ..
แล้วสุดท้าย ..ฉันก็ได้รู้ว่า ..
ลูกกลมๆ ..มันไม่มีเหลี่ยมให้ผูกสายใยแห่งรัก ..
ลูกกลมๆ ..มันไม่มีช่องสำหรับบรรจุ ..คำว่ารัก ..
ลูกกลมๆ ..มันก็ยังคงต้องกลิ้งไป ..
กลิ้งไปในทิศทางที่มันอยากไป ..
ที่แม้กระทั่งแรงโน้มถ่วงหรือแรงใดๆ ก็คงไม่สามารถต้านทาน .. แรงแห่งรัก ..ได้
อานุภาพแห่งความรัก ..รุนแรงเสมอ ..
มันก็คงเป็นไปตามครรลองที่มันต้องเป็น ..

หม่อนไหมแก้ว 22 พ.ค. 2548 17:08 น. - ID 35537