อัลมิตรา
เราเดินไต่ขึ้นเขาไปเรื่อย ๆ แวะหยุดพักตามทาง ความตั้งใจแรก ก็คือ จะไปให้ถึงชั้นบนสุด
ซึ่งมีอยู่ ๗ ชั้น พอถึงชั้นที่ ๕ ก็มีบางคนเริ่มโยเย
น่านะพี่ อีกสองชั้นเอง ไหน ๆ มาทั้งทีแล้ว ก็ให้สุด ๆ ไปเลย
พวกเอ็งจะไปก็ไป ข้าจะนั่งตรงนี้แหล่ะ มีปัญญาก็แซะข้าไป ว่าแล้วก็นั่งปุ๊กตรงโคนต้นไม้
งั้นเราเดินลงไปชั้น ๓ กัน ตรงนั้นมุมสวย มีแอ่งให้เล่นน้ำ
ทุกคนเห็นด้วย ความจริง เราน่ะ เมื่อยแสนเมื่อย แต่ก็ทำฟอร์มชวนเดินต่อไปซะงั้น น้ำค่อนข้างเย็น เราลงไปแช่อยู่นานสองนาน ก็ยังทำใจไม่ได้เลย ท่อนล่างแช่น้ำ ท่อนบนยังไม่เปียก ขนก็ลุกซู่เป็นระยะด้วยความหนาว พอขนลุก ก็เอาน้ำลูบ สักพักพอแขนแห้ง ขนก็ลุกอีกล่ะ ... บ้าตาย ขากลับเราเดินล้าหลัง เพราะรองเท้าเปียก จึงเดินไม่ค่อยถนัด