keekie

อย่างไม่ใส่ใจนัก .. มันคงเป็นเรื่องธรรมดาจริงแหละ .. 
เดินกลับไปหยิบของใช้จำเป็นเพื่อทำกิจวัตรยามเช้า .. พลางนึกถึงโปรแกรมตะลอนเกาะในวันนี้ ..
เหลือซอกไหนอีกหว่า? .. ที่ยังเหยียบไปไม่ถึง .. 
ตลอดเวลาที่รับประทานอาหารเช้า .. 
ทักทายคนในบ้าน .. 
เสียงตอกตะปูยังคงดังสม่ำเสมอ .. 
เมื่อวานตอนขับรถผ่านแถวละไม แอบมองเห็นป้ายเก่าๆ ซุกอยู่แถวหน้าประตูวัด
.. พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดละไม .. 
เอาล่ะ .. ไปสำรวจที่นี่ก็แล้วกัน .. หลังจากนั้นค่อยคิดกันใหม่ .. 
ฉันคว้าเป้ที่บรรจุสัมภาระจำเป็น .. เดินลงจากเรือน .. 
เสียงตอกตะปูยังคงดังไม่หยุด .. 
 ตื่นแล้วหรือ?..  คุณปู่ถามเป็นภาษาใต้สมัยโบราณ .. เอาแค่สมัยใหม่ฉันยังฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย .. 
ค่ะ .. ปู่ทำอะไรคะ?  ฉันนั่งบนบันไดขั้นสุดท้าย วางเป้ไว้ข้างตัว .. 
เรือนหลังนู้น .. คุณปู่ชี้มือไปที่เรือนหลังเล็กตรงหน้า .. 
หีดเขามาช่วยทำโครงเรือน แล้วก็หล่อบันไดปูนให้ ..  พี่หีดเป็นหลานตาของปู่ .. 
ปู่วางฆ้อนในมือ .. ทิ้งตัวนั่งบนแคร่ ..
หยิบใบจากและยาเส้นจากกระเป๋าใบเล็ก .. มวนเข้าด้วยกันแล้วจุดไฟแช็ค .. 
คนแก่รุ่นปู่รุ่นย่าถ้าไม่ออกกำลัง .. ป่านนี้ไปหมดแล้ว .. คนอายุรุ่นเดียวกันนี่มีเหลือไม่กี่คน  ปู่คุยให้ฟังเรื่อยๆ .. 
คงเหลือไม่กี่คนจริงๆ .. เพราะเมื่อวานยามฉันมาถึงบ้าน .. มีปู่อยู่บ้านคนเดียว เพราะอาจุรีพาย่าไปงานศพเพื่อนบ้าน ซึ่งเสียชีวิตเพราะโรคชรา .. 
ปู่โยนใบจากที่สูบอยู่ทิ้ง .. พลางคว้าฆ้อนทำงานต่ออย่างไม่ยอมเสียเวลา ..
ฉันนั่งมองปู่ทำงาน ..
พลางนึกถึงน้ำมันนวดจากวัดโพธิ์ที่ฉันอุตสาหะเสาะหาซื้อมาฝากปู่ ..
เพราะจำคำปู่เมื่อฉันมาเยือนครั้งที่แล้วได้ .. ปู่ปวดเข่า .. หีดเคยต้องอุ้มขึ้นรถไปโรงพยาบาล ให้หมอเอาเข็มเจาะแล้วดูดน้ำในเข่าออก .. มันปวดมาก เดินเองไม่ไหว .. 
คนทำงานเป็นเช่นนี้นี่เอง ..
หากร่างกายไม่ลงวัดพื้นเสียก่อน .. คงไม่มีอะไรหยุดยั้งได้ ..
ฉันนั่งมองปู่ถือฆ้อนด้วยมือขวา .. มือซ้ายถือราวบันไดที่นั่งตอกอยู่เมื่อสักครู่ ..
ปู่ก้าวเท้าได้สั้นๆ แต่กระฉับกระเฉง .. 
พลางคิดในใจ .. ปู่ปวดเข่าไม่จริงนี่นา .. 
ปู่เดินถึงเรือนหลังเล็ก .. ค่อยๆ ก้าวเท้าขึ้นบันได .. แล้วนั่งลง จับราวบันไดวางทาบ ..
ใช้ฉากเหล็กวัดระยะ ..
โอ้โหแฮะ .. ไม่ธรรมดา .. ไม่ได้ซี้ซั้วทำนะ ..  
ฉันละสายตาจากภาพปู่ที่กำลังวัดราวบันไดอย่างขะมักเขม้น .. 
มองเลยเรือนหลังเล็กนั่นไป .. เห็นไม้เถาซึ่งกำลังเลื้อยพันร้านที่ถูกสร้างขึ้นหยาบๆ จากไม้ไผ่ท่อนโต
เอ.. มัวแต่สำรวจทั่วเกาะ .. รู้หมดที่ไหนมีอะไร .. 
แล้วที่บ้านเราเนี่ยมีอะไรอยู่มั่ง .. ??? .. ดันตกสำรวจบ้านตัวเองซะแล้ว .. 
.. ช่างพิพิธภัณฑ์มัน!!! .. วันนี้จะอยู่สำรวจบ้านนี่ล่ะ .. 
เสียงตอกตะปูยังคงดังเป็นระยะๆ ในระหว่างที่ฉันเริ่มเดินสำรวจบ้าน .. 
ฉันเดินผ่านเรือนที่ปู่กำลังทำราวบันได ..