:+:.ขึ้นเขียง เตียงผ่าตัด.:+:

ฉางน้อย

   เช้าวันจันทร์ ที่ 17 ก.ย. 50 มีนัดกับคุณหมอที่ รพ.ศิริราชตอนเวลา  08.30น. ฉางน้อยก็เตรียมตัวไปยื่นบัตรคิวแต่เช้าตรู่ พี่สาวแกล้งแซวว่า แหมๆ รีบไปโห่ก่อนไก่ เอ๊ย รีบไปก่อนไก่โห่ซะอีกนะ ( ก็คนเค้าตื่นเต้นนี่นา ทำไงได้ นิ อิอิ )
ณ.ตึกสยามมินทร์ ชั้น3 แผนกจักษุ เวลา 06.30 น. ก็ไปนั่งรอเจ้าหน้าที่หน้าเคาร์เตอร์ อ่ะๆ ยังมีคนไปก่อนฉางน้อยอีกแน่ะ 
     
07.00 น.  เจ้าหน้าที่เริ่มมานั่งประจำหน้าเคาร์เตอร์ เขาบอกว่า รอเวลาคุณหมอขึ้นตรวจ ( ส่วนฉางน้อยรอเวลาขึ้นเขียง อิอิ หวาดเสียว วุ้ยค่ะ อิอิ )
 09.30 น. เจ้าหน้าที่คนเดิมก็เรียกผู้ผ่าตัดทุกคนเซ็นชื่อ แต่บังเอิญว่าคุณหมอที่ผ่าตัดฉางน้อยนั้น ติดคนไข้กรณีพิเศษ ประสบอุบัติเหตุเลยต้องรีบผ่าตัดผู้ป่วยท่านนั้นก่อน 
 ส่วนฉางน้อยเลยไปเดินเล่น นั่งเล่นที่ชั้นล่างก่อน ทานข้าว แล้วขึ้นมานั่งรอที่ชั้น 3 ต่อ
13.00 น.  เอาล่ะวุ้ย เจ้าหน้าที่หน้าเคาร์เตอร์เรียกให้เปลี่ยนเสื้อผ้า รอขึ้นเขียง เอ๊ย ขึ้นเตียงผ่าตัดแระ อิอิ
     ก็เข้าห้องผ่าตัดเป็นชุดผู้ป่วยของรพ.ศิริราช แหมๆ เท่ชะมัด อิอิ
ห๊า..อะไรนะคะ ต้องถอดชุดชั้นในด้วยเหรอคะ ?
แหมๆ..พี่ขา ไม่ต้องถอดก็ได้มังคะ ? ฉางน้อยพยายามยิ้มต่อรองกะพี่พยาบาลคนสวย อิอิ
น้องคะ ลิงตัวล่างไม่ต้องถอดคะ แต่ชะนีตัวที่โหนข้างบนต้องถอดออกค่ะ (อ่ะๆ อะไรหว่า ลิงกะชะนี เพิ่งรู้ว่า ที่นี่ เป็นเขตอนุรักษ์พันธ์สัตว์ป่าด้วยเหรอเนี่ยะ งง น๊า )
 พี่พยาบาลคนสวยอธิบายต่อไปว่า ..เสื้อชั้นในต้องถอดออกเพราะว่า เสื้อชั้นในมักมีโลหะด้วย ตามตะขอหรือส่วนต่างๆของเสื้อ เวลาคุณหมอจี้ด้วยเครื่องไฟฟ้า กระแสไฟอาจวิ่งผ่านโลหะเข้าสู่ร่างกายได้นะคะ
     อ่อ... เพิ่งทราบความหมายของคำว่า ลิงกะชะนีแระ อิอิ หลงคิดว่า ที่รพ.นี้เป็นเขตอนุรักษ์พันธ์สัตว์ป่าซะอีกแน่ะเรา อิอิ 
     เจ้าหน้าที่พยาบาล ก็นำแฟ้มประวัติมาพูดคุย ซักถามกับฉางน้อย ครั้นจะปล่อยให้เขาถามเราฝ่ายเดียวก็กระไรอยู่ เนอะ ว่าไหม ฉางน้อยเลยถามพี่พยาบาลให้หายข้องใจว่า ..
     ".. เอ่อ .พี่คะ หมอที่ผ่าตัดใช้เวลานานไหมคะ ? "
     ".. อ่อ ไม่นานหรอกค่ะน้อง "
     ".. เอ่อ  พี่คะ หมอฉีดยาชา เจ็บไหมคะ ? "
     ".. อ่อ คงไม่เจ็บหรอกคะ แค่มดกัด "
ฉางน้อยอ้าปากจะถามต่อ   .. เอ่อ   พี่คะ .........
พยาบาลหันมามองตาเขียวปั๊ด ประมาณว่า  stop you mouth please
หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ หยุดถามได้ไหม ชั้นรำคาญ ไป๊..ขึ้นเขียง เอ๊ย ขึ้นเตียงผ่าตัด
โอ..พระเจ้าช่วยกล้วยตาก  ไหนลองหยิกตัวเองดิ อุ้ย เจ็บดิ 
(แล้วแต่ใครจะอุทานกล้วยทอด กล้วยตาก หรือ กล้วยปิ้งแล้วแต่ศรัทธา อิอิ ) โอ ..ฉางน้อยไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ย เคยเห็นแค่ในหนัง ในละคร ไม่คิดว่าเราจะมีวันนี้กะเขาด้วยนี่นา 
   วันที่ฉางน้อยต้องขึ้นเขียง เตียงผ่าตัด แงงงงงงง.....เริ่มกลัวนิดๆ
  แหมๆ แค่แผลผ่าตัดที่ตานิดเดียวเองทำไมหมอพยาบาลเยอะแยะไปหมด ตั้ง 6 ท่านแน่ะ (นี่แค่ผ่าตานะ สงสัยถ้าผ่ายายคงเป็น20ล่ท่านะกะละมัง เอ๊ย ละกระมัง อิอิ )
 ฉางน้อยฝืนยิ้มทำใจดีสู้พี่พยาบาล ( แหม จะบอกว่าทำใจดีสู้เสือก็กระไร เนอะ ไม่มีเสือสักตัว มีแต่สาวพยาบาลคนสวย อิอิ )
  อ่ะ เอาอะไรมารัดข้อมือซ้ายด้วยอ่ะ ดูดิ เอาที่หนีบผ้ามาหนีบปลายนิ้วชี้เค้าอีกแน่ะ
อ๋อ..อันนี้เขาเรียกว่า เครื่องตรวจวัดความดันหัวใจคะ ไม่ต้องกลัวนะคะ...ยังกะสาวพยาบาลคนสวยรู้ความคิดของฉางน้อย เธอตอบซะเสร็จสรรพ อิอิ
 อ้าว แล้วไม ต้องเอาผ้ารัดข้อมือขวากับขอบเตียงด้วยล่ะ .....นั่นๆๆ ยังรัดข้อเท้าเค้าอีกอ่ะ เค้าเริ่มกลัวจริงๆแล้วน๊า 
 
 หมอคนที่ผ่าตัดมาแล้ว " ใจเย็นๆนะคะ อย่าเกร็งคะ ฉีดยาชาก่อนนะคะ 2 เข็ม "
 หมอพูดพลาง มือก็ดึงเปลือกตาล่างจิ้มเข็มแหลมๆลงไป
 ..อู๊ยยย...เจ็บนะเฟ้ย " ป่าวคะ ประโยคนี้ฉางน้อยคิดในใจต่างหาก ไม่กล้าคิดนอกใจให้คุณหมอได้ยิน กลัวหมอจะทุบเอาง่ายๆ อิอิ
 
สักพัก ยาชาคงเริ่มออกฤทธิ์ (แต่ไม่เกี่ยวกะคำว่า ศรีดวง อิอิ ) ฉางน้อยได้ยินเสียงหมอสั่งผู้ช่วยให้ช่วยหยิบเครื่องมือเครื่องไม้วุ่นวายไปหมด หูได้ยินหมดทุกอย่าง แต่มือ เท้าขยับไม่ได้เพราะโดนมัด (คงกลัวฉางน้อยจะเจ็บแล้วเผลอตัวกระโดดถีบหมอ อิอิ )
 แกร่กๆๆ..เสียงเครื่องมืออะไรสักอย่างขูดเนื้อในเปลือกตาล่าง เสียงหมอสั่งให้หยิบโน่นหยิบนี่มาอีก อ่ะน่ะ เป็นชื่อศัพท์เทคนิคทางการแพทย์ ฉางน้อยไม่ค่อยฉลาดด้วยดิคะ อิอิ 
 จี๊ดๆๆ..ครึ่กๆๆ... โห ทำไรอีกเนี่ยะ ได้กลิ่นเหม็นเหมือนเนื้อไหม้ๆ เนื้ออะไรสักอย่างที่โดนเผาไฟเลย .. อ่ะ เริ่มเจ็บนิดๆแล้วล่ะ
 " เจ็บไหมคะ ถ้าเจ็บบอกหมอนะ จะได้ฉีดยาชาเพิ่ม " เสียงคนใดคนหนึ่งถามขึ้น
   " เจ็บค่ะ "  ( แต่ไม่ได้เจ็บแผลที่หมอทำนะ กลัวเจ็บตอนหมอจะฉีดยาชาต่างหาก เลยบอกว่าเจ็บไว้ก่อน กลัวเข็มวุ้ย อิอิ )
  " ใจเย็นๆนะคะ รอให้หมอจี้ด้วยเครื่องจี้ไฟฟ้าสักแป๊บคะไม่นานค่ะ " 
 ( โห นี่ขนาด..จี้..ธรรมดานะเนี่ยะยังเจ็บซะขนาดนี้ ถ้า หมอ..ปล้น..จะเจ็บขนาดไหน เฮ้อออ.. ไปจนได้ยัยฉางน้อย 555 )
 โอย..เจ็บนะ (ได้แค่คิดในใจจริงๆ) พี่มัสขา หมอมังจะฆ่าน้องฉางผิงของพี่มัสแล้วค่ะ   เจ็บจัง เจ็บจริง แต่ขอบคุณพี่มัส ที่ช่วยเหลือเป็นกำลังใจมาตลอด
หู๊ย..เจ็บๆๆ...คุณลุ๊งๆๆ คุณลุงเจ้าขา หมอมังจะฆ่าหลานป่วนจังของคุณลุงแล้ว มาให้เห็นหน้าอีกสักครั้งดิ อิอิ ( ว่าไปนั่นยัยป่วนจังเอ๋ย อิอิ )
 นึกถึงอีเมล์ฉบับนั้นของคุณลุง มีกำลังใจเยอะ อิอิ อย่ามีจิตง่วนป่วนจัง ยิ้มได้แระ 5555
 รู้สึกว่า เริ่มมีเลือดไหลออกเยอะขึ้น เพราะรู้สึกว่า หมอซับให้บ่อยๆ เหมือนเป็นของเหลวไหลบริเวณเปลือกตาล่างด้วย เลือดแน่นอน 
  
นึกถึงคำพูดบางประโยคของพี่มัส พี่สาวใจดี ก็นึกอะไรขำๆ เลยเผลอหัวเราะออกมาด้วย  ผู้ช่วยหมอคงพากันแปลกใจอ่ะน่ะ ว่า ร้องครางโอยๆเมื่อกี้ แต่ตอนนี้ยิ้มออก หัวเราะได้แระ พวกเขาก็พากันหัวเราะ 
 ฉางน้อยเลยบอกว่า  " พอดีคิดอะไรขำๆน่ะค่ะ เลยหัวเราะเฉยๆ หนูไม่ได้บ้า อิอิ "
   " ทนเจ็บอีกนิดนะคะ เหลืออีกนิดเดียวแล้วค่ะ " 
 แกร่กๆๆ..โห อะไรกันอีกล่ะเนี่ยะ เสียงเหมือนเย็บถุงผ้าอะไรสักอย่าง 
 อ่อ ..หมอเขาเย็บเปลือกตาล่างต่างหาก 
   "  ไปเล่นซนอะไรมาล่ะค่ะ ถึงมานอนให้หมอผ่า ? "เสียงหมอชวนคุย
  " ไม่บอก..บอกก็กลัวดิ .."  ฉางน้อยคิดในอีก(อีกแล้ว) ก็เค้ายัง งอน หมอนี่งอนหมอต่างหาก ทำเค้าแรงๆแล้วมาทำเป็นพูดดีกะเค้าอีกนี่
  " เอาล่ะค่ะ ใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวหมอปิดตาด้วยผ้าก๊อซหนาๆให้นะคะ "
  "  เย้...ไชโย..เสร็จซะอีก รอดตายแล้ววุ้ย เรา ฉางน้อย อิอิ "
   ผลการผ่าตัดเสร็จสิ้น หมอก็เข็นเตียงมาให้ฉางน้อยนอนด้วยแหละ ดีๆ โส นะ หน้า นอนเล่นให้หมอเข็นซะให้เข็ด อยากทำเราเจ็บนี่ อิอิ
ที่ไหนได้ เพิ่งรู้ทีหลัง หมอเขากลัวฉางน้อยไม่จ่ายค่าผ่าตัดต่างหาก ตั้ง 8,000กว่าบาทแน่ะ หมอก็เลยไม่ให้ฉางน้อยเปลี่ยนชุดคนไข้มาเป็นชุดของเราเอง 55555
 
 ขอบคุณ..พี่มัส พี่สาวที่ใจดี ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆเสมอมา ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง อะแฮ่มๆๆๆ... อิอิ
   ขอบคุณ..คุณลุงเจ้าของอีเมล์ อย่ามีจิตง่วนป่วนจัง อิอิ  ขอบคุณที่บอกว่า แม้ไม่ได้มาเยี่ยมด้วยตัวเอง แต่ฝากฟ้ามาเยี่ยมแทนแล้วกันนะ จะยังไงก็แล้วแต่ สาวน้อยป่วนจังของคุณลุงก็ขอบคุณมากๆค่ะ
   ขอบคุณ..คุณลุงใจดีอีกท่าน ที่บอกว่าจะไปรับไปส่ง แต่บังเอิญธุระด่วน (ติดกิ๊ก 55555 ) แต่ขอบคุณที่ยังโทรหากันตลอดของวันผ่าตัด
  ขอบคุณ..พี่หนึ่งที่ให้กำลังใจ โทรหาน้องสาวคนนี้หลายครั้ง
  ขอบคุณ..เพื่อนๆพี่ๆน้องๆลุงๆป้าๆน้าๆอาๆ ในบ้านกลอนไทยแห่งนี้ ที่ทักทายฉางน้อย ขอบคุณญาติสนิทมิตรสลาย เอ๊ย มิตรสหาย อิอิ ขอบคุณๆๆๆๆค่ะ
 
    ...................................
      ( ฉางน้อย ทะเลไร้คลื่น )