
ให้ จนลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ให้ ทั้งที่ต้องอ้างว้าง...หมองหม่น ให้ โดยไม่หวังสิ่งใดๆสู่ตน ให้ จนต้องกลายเป็นคนปวดใจ

รักคนบ้านไกล ดูใจอยาก
แฟนเขามาก เราไม่รู้ ดูไม่เห็น
เหมืนสายลม ที่พัดผ่านตอนเย็นๆ
เขาไม่เห็นหน้าเรา เขาก็ลืม

อีกนานเพียงไหน
หัวใจยังถามหา
เมื่อไหร่คนที่จากลา
จะกลับมาเสียที
นับแต่วันนั้น
จนถึงวันนี้
นานแล้วสิคนดีที่เธอจากใจ