น้ำ
อนิจจัง
ด้วยสันตะติปิด.......มิดบังอนิจจัง
อันตัวตนงดงาม...สะคลานโฉม
มิอยู่ยงยืนยาว......ร้อยปีสมัย
ย่อมร่วงโรยเรี่ยวแรง.....เพราะโรคภัย
จงยับยั้งชั่งใจ........เพียรรู้ธรรม
ทุกข์ขัง
ด้วยอิริยาบถปิด.......มิดบังทุกข์ขัง
แม้รักมากหวงแหน.......ดั่งแก้วตา
อนิจจาพอห่างเหิน.......รักห่างหาย
จะยืนนอนนั่งเดิน.......ไม่สบาย
ทั้งใจกายได้ทุกข์.......ระทวยระทม
อนัตตา
ด้วยอัตตาปิด.....มิดบังอนัตตา
อันโลกแลจักรวาล......อนันต์กาลสาร
สุดกล่าวขานนับรวม........เรียกมวลสาร
มิได้อยู่หยุดนิ่ง............หมุนเวียนกาล
ชีวิตท่านเปรียบเปรย.....สั่นเดี๋ยวเดียว
1451
2
0
หน้าส่วนตัว
