ไม่รู้จะรอเค้าได้นานแค่ไหน
เพราะชีวิตจะยืนยาวเพียงใดยังไม่รู้
แต่ทุกวันที่เห็นที่เป็นอยู่
ยังไม่คิดจะเคียงคู่อยู่กับใคร
ยังใช้เวลาว่างอยู่กับตัวเอง
ความเหงาก็ไม่เคยหวั่นเกรง หากไร้คนใกล้
ถึงเสียน้ำตา...ก็ไม่คิดหาคนมาปลอบใจ
และไม่รู้จะเป็นไปนานอีกเท่าไรเหมือนกัน
ถึงแม้ใครคนนั้นจะไม่กลับมา
และทำได้แค่ให้เวลาผ่านไปเท่านั้น
ฉันก็เป็นคนเดิม ที่เหมือนเดิมอยู่ทุกวัน
แค่อยากรอเท่านั้น...เท่านั้น...ก็พอ...