ดอกบัว
ฟ้ายังเป็นสีฟ้าอยู่ใช่ไหม
อย่าปล่อยใจดำมืดดุจถ่านถ้ำ
จงปลดปลงอดีตที่ตอกย้ำ
ให้ระกำอุราจิตฝ้าฟาง
เฝ้าปรุงแต่งอารมณ์ชมสะอื้น
ทุกข์ระทมขมขื่นชื้นฟ้าสาง
ฝังใจเจ็บเหน็บหนาวเร้าอับปาง
เคล้าทุกทางซานซมขมฤดี
จะเป็นกาเป็นหงส์หลงยึดติด
สุดท้ายจิตเวียนวนมิพ้นผี
กว้างหนึ่งศอกยาววาทั้งภาชี
ใครหลีกลี้หนีได้ตายทุกคน
โปรดอภัยให้ทานคนผ่านภพ
ให้สงบกายจิตพิศฉ้อฉล
ให้แก้ไขพ่ายผิดติดตัวตน
เราทุกคนพลาดพรั่งยังรู้ความ
โลกมนุษย์สุดแสนเคืองแค้นเข็ญ
อยากจะเน้นอภัยใช่มองขาม
ปลดคติปล่อยใจอย่าเหยียดหยาม
ทุกผู้นามเป็นคนมิพ้นกรรม
11 มิถุนายน 2552
ดอกบัว
จงจัดระเบียบของตน จนเป็น
หน้าส่วนตัว
4279
18
0
