โคลอน
๑.เวลาที่เธอเหงาในวันหนึ่ง
ความคิดถึงล่องลอยเหมือนความฝัน
แต่ไกลกว่าสัมผัสดั่งดวงจันทร์
รู้ไหมฉันนั่งมองอย่างห่วงใย
๒.เหนื่อยหรือเปล่ากับความรู้สึกนี้
รอคอยเพียงวันที่เธอสดใส
อยากจะเห็นรอยยิ้มอิ่มละไม
จากหัวใจของคนที่เปราะบาง
๓.ขอเป็นเพียงส่วนหนึ่งในชีวิต
ฝากความคิดเอาไว้บนฟ้ากว้าง
เมื่อเธอได้มองเห็นสายรุ้งจาง
ความเคว้งคว้างที่มีอาจลดลง
๔.อย่างน้อยฟ้าหลังฝนก็ไม่เปลี่ยน
วันวานเวียนวนมาช่วยเสริมส่ง
ให้บางคนหนักแน่นและมั่นคง
แม้จะไม่เต็มวงดั่งรุ้งงาม
๕.ทุกครั้งที่ฝนซาฟ้าคลายหม่น
ลองสิยลสายรุ้งที่ทอดข้าม
จากฟากฟ้าสู่ฝันทะเลคราม
ณ ทุกยามแทนถ้อยคอยปลอบโยน
๖.เธออ