ทิพย์โนราห์ พันดาว
เฝ้าสรรคำ กวีสร้าง ล้างความเศร้า
เพียงเพราะเหงา ซึมแทรก แตกเป็นขม
เขียนรำพัน กวีเศร้า เหงาระทม
ร่ายคารม รำพันอ้าง จากข้างใน
หวังสักครั้ง กวีใจ จะไปถึง
ใครคนหนึ่ง ดุจดาว คราววาบไหว
บรรจงเขียน กวีสวย ด้วยอาลัย
จากคนไกล อีกฝั่งฟ้า ฝากมาครวญ
ลมเย็นเยือน น้ำค้างพรม ลมรุ่งสาง
แว่วอำพราง ว่าห่วงใย ใครกำศรวล
น้ำตาริน หลั่งลา โถ...ข้าครวญ
อาบแก้มนวล ระทมร้าว พราวสองตา
เสียงวิหค ร้องขับ รับวันพรุ่ง
ใจยังมุ่ง สรรคำ คอยพร่ำหา
แม้นรู้ซึ้ง ดาราดวง ไม่ร่วงมา
ริมนภา อีกฝั่งฝัน ยั่งมั่นรอ
ยังคงเขียน กวีเศร้า เคล้าความโศก
แม้นหมื่นโชค นับพัน ฉันไม่ขอ
อยากได้เพียง ดาราเจ้า ที่เฝ้ารอ
มา