เขียนอะไรไม่มากจะฝากถึง เพราะฉันเป็นคนหนึ่งซึ่งชอบเขียน เคยทุ่มเทฝึกฝนทนพากเพียร เคยวนเวียนอยู่กับ"รับรางวัล" หากสิ่งนี้คือฝันที่ฉันใฝ่ แล้วทำไมใจเพียงครึ่งซึ้งสุขสันต์ อีกครึ่งที่ขาดหายสายสัมพันธ์ เมื่อไหร่ฉันจะประสบหาพอเจอ เธออย่าเป็นเช่นฉันในวันก่อน ที่รุ่นร้อนวิชาบ้าเสนอ รางวัลแห่งผู้สรรค์อันเลิศเลอ ฉันและเธอจะยิ้มรู้อยู่ที่ใจ ตะวันทองล่องฟ้ามาระเรื่อ ขอบฟ้าเจือสีอ่อนวอนเมฆไหว ลมรำเพยเลาะน้ำฟ้ารำไร อัศจรรย์ฤทัยใครตรงนี้
1221
3
0
หน้าส่วนตัว
