ครูกระดาษทราย
เจ้าชมพูพันธุ์ทิพย์กลีบแกมม่วง
ดอกเป็นพวงแย้มรับกับคิมหันต์
ช่างเบิกบานตระการตาพาสุขครัน
ลมพลิ้วพลันปลิวโปรยโรยสู่ดิน
เป็นสัญญาณกาลเวลาพาสดับ
ย่อมลาลับดับสูญไปให้ถวิล
ความสวยสดงดงามตามอาจิณ
ย่อมมีสิ้นสุดลงอย่าสงกา
ดั่งชมพูพันทิพย์กลีบม่วงหวาน
งามไม่นานก็เหี่ยวไปในสังขาร์
อย่ายึดมั่นถือมั่นอันอัตตา
ย่อมเสื่อมซามาทำดีสิยั่งยืน
เพลง หลักความจริง
คิดถึงภาพในอดีต ที่ มศว ตอนเราเรียนอยู่ปี ๑
ดอกชมพูพันธุ์บานสดใส ริมสนามงดงามมาก
ยามเดินจากคณะศึกษาศาสตร์ไปหอสมุด
มีดอกชมพูพันธุ์ทิพย์ร่วงอยู่บนพื้นมากมาย
ร่วงโรยตามกาลเวลา ทับถมเป็
หน้าส่วนตัว
16619
29
0
