คนเมืองลิง
ผูกใจเจ็บ ฝังลึก นึกแล้วแค้น
เจ็บฝังแน่น รอชำระ และสะสาง
ยิ้มยะเยือก เลือดเย็น เช่นอำพราง
รอวันล้าง ด้วยเลือด เชือดทั้งเป็น
ใส่หน้ากาก ปากคอ แสนฉอเลาะ
หวานเสนาะ เอาใจ ให้เธอเห็น
ปรนนิบัติ ไม่ขัด ด้วยจัดเจน
ทุกเช้าเย็น ไม่ท้อ การรอเธอ
นานวันแล้ว วันเล่า เฝ้าปฏิบัติ
น้ำส้มจัด เตรียมไว้ ให้เสมอ
คัดส้มดี คั้นน้ำ นำปรนเปรอ
มอบเสนอ ให้ดื่มด่ำ ฉ่ำอุรา
ในที่สุด วันที่รอ ก็มาถึง
ณ วันหนึ่ง เธอปวด รวดร้าวหนา
เจ็บแสบท้อง ทดท้อ ต่อชีวา
จึงนำพา หาหมอ ขอช่วยที
แสนเป็นห่วง เป็นใย ในสีหน้า
แต่อุรา สาใจ ให้สุขี
ได้สะสาง ล้างแค้น แน่นฤดี
นานหลายปี ที่ฉัน นั้นเฝ้ารอ
พอกันที หนี้แค
3533
26
0
หน้าส่วนตัว
