อาทิตย์อุทัยไขแสงแดดแรงกล้า ท้องนภาไร้เมฆเฉกทาสี อากาศร้อนตอนบ่ายคล้ายอัคคี ราวบดขยี้ชีวีเราเป็นเถ้าถ่าน พลันลมแรงแฝงไอของสายฝน ฟ้าคำรนต้นไม้ไหวใบโปรยหว่าน ฟ้ามืดดำคล้ำหม่นดังมนตร์มาร คนลุกลนอลหม่านทุกย่านไป แต่แล้วฝนหล่นปลายคล้ายลวงล่อ เพียงแต่ก่อส่อแววแล้วจางหาย ฝนหลงฟ้ามาปรอยแล้วลอยไกล ความร้อนคลายหายดับกลับลับตา สิ่งทั้งหลายไม่พ้นเหมือนฝนนี้ เกิดดับมีหนีหายให้กังขา แม้ความคิดจิตใจในอุรา ยังพลอยฟ้าพลอยฝนสับสนจริง.....
2136
3
0
หน้าส่วนตัว
