นกตะวัน
ผมกับปริญญ์มองดูนกแอ่นใหญ่หัวตาขาว 4 ตัวนั้นบินตามกันไปในท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ตัดกับก้อนเมฆสีขาวที่เคลื่อนลอยไปในทิศทางตรงกันข้าม ดูเผินๆเหมือนกับฝูงเครื่องบินขับไล่อย่างน่าอัศจรรย์นัก จนไม่แปลกใจเลยที่ผู้คนต่างยกย่องให้เป็นนกที่บินรวดเร็วที่สุดในโลก ทั้งยังไม่ต้องหยุดพักผ่อนอีกด้วย จนกระทั่งเย็นย่ำเข้าไปทุกที แล้วแสงสุดท้ายของดวงตะวันแห่งวันนี้จึงเริ่มสาดส่อง กระทบน้ำใสในหนองขิง สะท้อนภาพสุดท้ายของวันนี้ลงสู่ผิวน้ำ
ตะวันเคลื่อนเลื่อนขยับลับแนวป่า
เหล่าพฤกษาแลคล้ำหม่นดำไหว
แต่ส่งแรงแสงสุดท้ายสาดส่ายไป
สู่น้ำใสสะท้อนภาพฉาบธารา
เหนือหนองขิงอิงแอบแนบแนวไม้
สีทองไสวด้วยแสงสาดแรงหา