อยากจะรั้งเธอเอาไว้ แต่คงไม่...ไม่มีทาง เมื่อเธออยากไปก็ไม่ขัดขวาง เชิญไปตามทางไปซะไป สะใจพอหรือยัง จะทรมานอีกครั้งก็ทนได้ จะไม่มารักมาห่วงใย ก็ทนได้ตามสบายเธอ ตอนนี้หัวใจมันชินชา ไม่มีค่าหมดความหมาย เธอเห็นฉันเป็นของตาย หมดความหมายไร้ราคา ห่างไกลใช่ห่างเหิน หมางเมินใช่เลิกห่วงใย ไม่มองไม่ใช่ไม่ใส่ใจ ยังแอบห่วงใยทุกเวลา ฉันไม่เข้าใจ สิ่งที่บอกให้ห่วงใยสงสาร บอกเลยนะว่าไม่ต้องการ ความสงสารจากใคร อยู่คนเดียวมาตั้งนาน ไม่อยากรับความสงสารจากใคร ถ้าเธอคิดว่าเธอจริงใจ ...ก็คงรับไว้พิจารณา....