คนลานเทวา
( ชีวิต อย่าสิ้นกำลังใจ )
รัตติกาลจะผ่านคล้อย
ละอองน้อยแววมณีหยาดสีสรรค์
ระยับคืนเหน็บหนาวพราวอรัญ
เปลี่ยวเรไรรำพันเพ้อราตรี
ละอองชื่นโปรยปรายอยู่พรายพร่าง
ม่านแพรจันทร์นวลกระจ่างจะจางคลี่
สะท้อนงามไหมฟ้าศิวามณี
ลงไล้แตะมวลมาลีและพฤกษ์ไพร
พลิ้วตามสายลมไกวอ่อนไหววาด
สะท้อนหยาดละอองงามผ่องใส
ดังเพชรงามกลิ้งเคลื่อนบนเรือนใบ
แล้วรินไหลหยาดชื่นลงรื่นดิน
ดอกเอย ดอกน้ำค้าง
จะพรมพร่างไปทั่วแคว้นแดนถิ่น
ชื่นราตรีแผ่วโผยระโรยริน
โลมไล้สรรพชีวินเอื้ออาทร
แม้นสิ้นแสงมืดมิดชีวิตเจ้า
ใช่สิ้นเงาปลอบขวัญอันโอนอ่อน
ชื่นร
2125
2
0
หน้าส่วนตัว
