แทบจะทนบนโลกนี้ไม่ได้ แทบจะตายสลายร่างอย่างอดสู แทบไม่เหลือเยื่อไยให้อุ้มชู แทบเสียผู้เสียคนบนความช้ำ เพราะมั่นในรักแท้ตั้งแต่แรก จึงไม่แทรกแยกไว้เผื่อเมื่อถลำ เพราะจิตใจไหวอ่อนกับน้ำคำ จึงระกำซ้ำซ้ำทุกค่ำคืน อีกคืนแล้วที่น้ำตามาอาบแก้ม ดาวข้างแรมช่วยอำพรางเป็นอย่างอื่น เกรงเพื่อนเห็นเป็นแกล้งแสร้งครึกครื้น ทั้งที่ขืนขื่นขมตรมกมล ถามถึงเธอเช่นเคยเอ่ยกับดาว ยอมรับเอาเราผิดคิดทุกหน ดาวยิ่งใหญ่ในหล้าและสากล บันดาลดลผลลัพธ์เธอกลับมา
1338
0
0
หน้าส่วนตัว
