ปรางทิพย์
สร้อยมาลัยไร้สิ้นทั้งกลิ่นสี
หลายเดือนปีที่ให้ไร้แลเหลียว
ดอกหลุดร่วงพวงแห้งแดงซีดเซียว
ลวดลายเกลียวเหี่ยวเฉาดูเศร้าใจ
จึ่งเร่งร้อยสร้อยรวงพวงไม้หอม
หมายถนอมออมรักมิผลักไส
แล้วเก็บมอบปลอบขวัญอย่าหวั่นใด
ยามห่างไกลได้เห็นเช่นตัวแทน
บรรจงพับจับจีบกลีบบุปผา
มะลิลาคราร้อยพู่ห้อยแขวน
เรียงสลับสับหว่างรอบกลางแกน
ส่งข้ามแคว้นแดนดินถวิลเจอ
กลีบดอกอ่อนซ้อนเรียงหมายเคียงฝัน
รอคอยวันขวัญพี่นี้เสมอ
ด้วยยังห่วงดวงสมรฝากอ้อนเธอ
เสมือนเพ้อเผลอไผลลูบไล้ดม
มอบมาลัยไว้แทนยามแหนหวง
บุหงาพวงรวงรักจำหลักสม
กลิ่นโชยหอมห้อมหอพะนอรมย์
ตามสายลมพรมพร่างหว่างนิทรา
บรรจงร้อยสร้อยรักอีก
7483
38
0
หน้าส่วนตัว
