"เมธาวี"
อันแม่น้ำและทะเลแสนยิ่งใหญ่
เหนือห้วงน้ำทั้งหลายใต้เหตุผล
ด้วยเพราะวางตนต่ำซ้ำอดทน
สายน้ำวนใหญ่น้อยทะยอยเติม
เปรียบเหมือนการขึ้นเป็นใหญ่ในหมู่คน
ปราชญ์ถ่อมตนขออยู่หลังสรรค์สร้างเสริม
แต่กลับได้รู้เห็นมากกว่าเดิม
คือจุดเริ่มของผู้รู้...สู่ผู้นำ
ยอดนักสู้ที่ดีไม่โกรธง่าย
พิชิตชัยที่ยิ่งใหญ่ใจสุขล้ำ
เรื่องเล็กน้อยมองข้ามไม่จดจำ
ศึกใหญ่กำชัยชนะตลอดกาล
ผู้ใดรู้ว่าตนนั้นไม่รู้
ท่านคือผู้สูงสุดหาใครเทียมท่าน
แต่หากคิดว่าตนรู้สารพัน
เขาว่ากันว่าเปี่ยมจิตอวิชชา
คำจริงนั้นอาจฟังดูไม่ไพเราะ
คำเสนาะเพราะชวนฟังช่างสรรหา
ล้วนไม่มีคำจริงตามกล่าวมา
ตรองดูว่าคำเช่นไรใคร่ควรฟัง
***
1974
0
0
หน้าส่วนตัว
