พลทหาร
... สายลม ชราภาพ
เนิบนาบ ข้ามทุ่ง โขดเขา
เนินช้า ช้านาน แผ่วเบา
กัดเกลา วันเยาว์ ให้หยาบโรย
... รางธาร รินหลาก
กะชาก ตะกอนผุด ขุดโกย
กะหน่ำ ซากซ้ำ แซ่โบย
ลม จึงโชย อีกกาล
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -
วันหนึ่ง ตื่นขึ้นมา
ก็พบว่า....แก่ตัวขึ้นตามลำพัง