เพียงแพรว
ดวงเดือนลอยเลื่อนฟ้า......ฟูโพยม
จันทร์เจิดอวดอ่าโฉม........แช่มช้อย
ดาราแต่งแต้มโคม............รัตติภาคเพราเวย
นำจิตใจเหม่อคล้อย..........เหนี่ยวโน้มคำนึง
ราตรีดื่นดาษด้วย.............แสงดาว
เสริมสุขฤๅขาดคราว.........ขุ่นข้อง
ลมโชยโบกเกรียวกราว....ต้องสู่กายา
ไหวอ่อนโอนดั่งต้อง..........จิตปลื้มลืมหลัง
หรีดหริ่งเรื่อยร่ำร้อง.........บรรเลง
กู่เสียงเพรียกบทเพลง......พาทย์พร้อง
กังวานแว่วครื้นเครง........ซาบโสต
พรทิพย์สถิตพ้อง..............ผ่านห้วงหฤทัย
บันดาลความสุขเพี้ยง.........พรอินทร์
ดาวห่มพื้นธรณิน...............แผ่กว้าง
ปกธาตุอุ่นไอดิน................ดารดาษ
1363
5
0
หน้าส่วนตัว
