พระสุพรรณกัลยา
ฤทธิ์ ศรีดวง
ต่อเบื้องพักตร์แห่งพระพุทธรูป
เปลวเทียนธูปควันคว้างกลางวิหาร
บัวหลวงพับกลีบวางอยู่กลางพาน
กลิ่นกำยานเย็นพรมด้วยลมเบา
พระนางนั่งพับเพียบดูเรียบร้อย
พระเนตรน้อยเคยคมกลับตรมเหงา
สองหัตถ์แสนงามนั้นกลับสั่นเทา
น้ำเสียงเศร้าสลดในบทธรรม
สวดพาหุงจบกราบอย่างซาบซึ้ง
ลูกมาพึ่งพระคราชะตาต่ำ
ขอพรพระโปรดจงป้ององค์ดำ
ให้ทรงนำกำชัยเหนือไพรี
นเรศเอ๋ยอนุชาผู้สามารถ
พี่มิอาจคืนเหย้าตามเจ้าหนี
จะถ่วงทัพไทยเปลี้ยจนเสียที
เพราะบุตรพี่เยาว์เกินจะเดินทาง
เร่งเคลื่อนทัพกลับไทยโดยไวเถิด
เพราะถ้าเกิดหงสาเข้ามาขวาง
จะเสียไพร่พลพ่ายทั้งนายนาง
เรื่องบาดหมางต่อศัตรูพี่รู้ดี
พี่จะรอคอยดูการกู้ช
หน้าส่วนตัว
วันเกิดสมาชิก
สมาชิกใหม่
สมาชิกสุดเลิฟ
สมาชิกเขียนเยอะ
7062
8
